Kiminin payına HUBER, kimilerinin payına SEMER düşer...

Huber  ve   semer !  

Fransa İmparatoru III. Napolyon’un eşi İmparatoriçe Eugenie, 1869’un Ekim ayında İstanbul’a gelir…  

Amacı,

Sultan Abdülaziz’in Fransa ziyaretini iade etmektir.

Sultan Abdülaziz, İmparatoriçe’nin nedimesi için Tarabya’da bir köşk yaptırıp hediye eder.

Nedime Hanım bu köşkü o kadar beğenir ki Eugenie ile birlikte Fransa’ya dönmez…

Görevden azlini isteyip burada kalır ve uzun süre bu köşkte yaşar.

Köşk, daha sonra Fransız Sefarethanesi’nin mülkiyetine geçer.

***

Sultan II. Abdülhamid ‘in iktidarında

Alman silah üreticileri

ülkemizi mesken tutar…

Çünkü Osmanlı, ballı müşteridir!

Silah üreticisi Krupp firmasının temsilcisi

Joshep ve Aguste Huber

 kardeşler de bu baldan nasiplenir.  

Sattıkları silahlardan aldıkları komisyonlar sayesinde

 kısa sürede bir hayli zengin olurlar

 ve

1898’de o köşkü satın alırlar.

 

 

Köşkün adı artık Huber Köşkü’dür… 

 

 

 

Burada 20 yıl kadar yaşayan Huber ailesi, Birinci Dünya Savaşı’nın ardından

 İstanbul’un işgali gündeme gelince şehri terk etmek zorunda kalır.

***

1922’de köşkün tapusu önce Mahmut Nedim Bey’e,

hemen sonra da Kavalalı Mehmet Ali Paşa’nın soyundan gelen

 Mısır Hidivi Hüseyin Kamil Paşa’nın kızı Prenses Kadriye’ye geçer…

Ancak Prenses Kadriye, çok beğendiği köşkte uzun süre oturamaz.

Bir rivayete göre boğazın nemli havası prensese dokunur.

Köşk bu yüzden 1928’de Fransız Katolik Lisesi Notre Dame de Sion’a kiralanır

 ve 1970’lere kadar Levantenleri ve renkli misafirleri ağırlar.

Köşkün tapusu,

 rahibe

Therese Clement ve Marie Aimee Odent’e

 geçer.

1973’te bir kez daha el değiştiren köşkün yeni sahibi

 Boğaziçi İnşaat Turizm Anonim Şirketi olur.

Restorasyon izni verilmediği için yaklaşık 15 yıl boş kalan köşk, 1988’de kamulaştırılır.

Çünkü 12 Eylül darbesinin mimarı Kenan Evren,

İstanbul’da kendisi için bir yazlık istemiştir ve bu köşk tam da onun istediği gibidir.

***

Kamulaştırıldıktan sonra köşkün bahçesine önce bir havuz yapılır,

sonra 20 daireli personel lojmanı ile 150 kişilik güvenlik binası inşa edilir…

Yabancı devlet başkanlarının ağırlanacağı ve büyük resepsiyonların

verileceği tamamlayıcı mekanlar da

 2000 yılında devreye girer… 

Yerleşke bugün Cumhurbaşkanlığı Konutu,

Yabancı Devlet Başkanlıkları Konukevi,

Resepsiyon Alanları,

Misafirhane ve Sosyal Merkez bölümlerinden oluşmaktadır.

 

***

Neden mi bu kadar uzun,

uzun anlattım Huber Köşkü’nü?

Söyleyeyim:

Bu köşkü bugüne kadar beş cumhurbaşkanı kullandı:

Evren, Özal,

 Demirel, Sezer

 ve

 Gül…

 

Önceki dört cumhurbaşkanının dördü de görev süreleri bittiğinde

 nasıl Çankaya’yı boşalttılarsa, Huber’i de boşaltıp kendi özel mülklerine gittiler. 

 

 

Bir tek Gül gitmedi!

O gideceğine tersi oldu;

“cumhurbaşkanlığı forsu”

 gitti.

 

Peki;

 yeni Cumhurbaşkanı Erdoğan

yaz aylarında nerede çalışacak?

 

Onun yeri çoktan hazır;

 Kandilli’deki yeni sarayda yazlayacak!  

 

 

 

 

Bu yüzden Gül ailesi, 

 yüzlerce görevlinin çalıştığı Huber’i babalarının çiftliği gibi tepe tepe kullanabilecek…

 

( Doksanbeş personel ve Oniki adet araba ile beraber )

***

Ne diyeyim sevgili halkım?

Sen böyle sessiz,

tepkisiz,

uysal oldukça…

Birilerinin payına

Huber

düşer…

Senin payına ise hep

 “semer”

 kalır.  

Dost gerçekleri,

Düşman işine geleni,

Deli ağzına geleni,

Âşık içinden geçeni söylermiş...

 

BİZUM TEMEL, PAPA HAZRETLERİNE KARŞI

Temel vatikanda gezerken upuzun bir kuyruk görür.

-"Nedir bu kuyruk..?" diye sorduğunda;
Kuyruğun diğer ucunun kiliseye uzandığını ve vatikan kilisesi
tarafından cennetin parça parça satıldığını,1000 dolar verenin de cennetten bir parça satın alabildiğini öğrenir.

Kuyruğu takip edip kiliseye ulaşır, kapıdaki görevlilere
-"ben cehennemi satın almak istiyorum.." der.
-"Olmaz burada cehennem satışımız yok, cennetten bir parça almak
istiyorsan da sıraya gir.." derler.
Temel cehennemi almakta kararlıdır ve ısrarını da sürdürür.
Kapıda Temeli ikna edemeyen görevliler, içeride Papa'ya durumu anlatırlar.

Papa gülerek;
-"Gidin sorun bakalım cehennemin tümüne ne kadar veriyormuş bu akılsız adam.." der.

Kapıya inip Temele sorarlar;
-"10.000 dolar veririm.." demiş.
Papa Temeli içeri çağırtır, hazırlattığı evrağı da Temele imzalatıp
10.000 dolarını da aldıktan sonra arkasından gülerek uğurlarlar.
Dışarı çıkan Temel, kapıda günlerdir cennetten bir parça satın almak için bekleyen binlerce kişiye elindeki belgeyi gösterip;
-"Eyyyy uşaklar; cehennemin tümünü ben satın aldım, artık cennet için uğraşmanıza gerek kalmadı, dağılabilirsin....." der

ve herkes dağılır...

Cennet satışları sıfırlayan Papa ve ekibi 10.000 dolara sattığı
cehennemi Temelden geri alabilmek için hala pazarlık etmekte,
son durum..;

Temel 10 milyon dolarda ısrarcı !

Haydarabad Nizamı

MEŞHUR ADAMLARIN MEÇHUL TARAFLARI- DALE CARNEGİE
Trc:  ÖMER RIZA DOĞRUL

 Rockefeller  ve Morgan’ı satın alabilir ve satabilir; fakat somyasız yatakta yatar. Dünyanın en zengin adamı yemeğini eliyle yer. Çatal, bıçak veya kaşık kullanmaz, hattâ sulu yemekleri dahi eliyle yemeği tercih eder.

Bu adam, ne çok titiz bir kimse olan Morgan, ne de çok mutedil bir adam olan mıster Rockefeller, ne de otomobillerile mütemadiyen vızıldıyan mister Ford’tur.

Hayır, dünyanın en zengin adamı ömründe piyasa işler ile meşgul olmamıştır. Ömründe Amerika’nın Wall Street’ini (Ticaret ve borsa merkezi) görmemiş ve Amerikalıların çoğu da onu tanımazlar.

Adı: Nizam Osman Ali Han Behadır Fetih Genç Asaf Cah. Fakat kısaca Haydarabat Nizamı diye maruftur ve asırlarca önce Hayber Geçidini aşarak Hindistanı zapteden Türk — Moğol imparatorlarına mensuptur. Ve Hindistan’ın en zengin ülkelerinden birinin mutlak hükümdarıdır.

Servetiyle ne yapar?

Evvelâ muhteşem bir sarayı vardır ve sarayın hizmetleriyle meşgul olan yüzlerce erkek ve kadın göze çarpar. Fakat Haydarabat Nizamının bir tek karısı vardır. Ve onun başka bir kadına iltifat ettiği görülmemiştir. Onun zevcesi, perdeleri çekilmiş bir otomobil ile dolaşır ve bir kimse de yüzünü görmez. Sarayında birçok kadınlar bulunmasının sebebi, bu hareme babasından tevarüs etmiş olmasıdır. Babası ise yirmi üç sene evvel vefat etmişti. Bu harem kızları, yirmi üç sene evvel birer Jean Harlow olabilirlerdi. Fakat artık bunlardan birinin de Atlantiği geçip bir güzellik müsabakasına girmesine imkân kalmamıştır. Çünkü seneler hepsini de tahrip etti. Nizam Hazretleri bunların hepsiyle mukayyettir ve harem ağalarının harem dairesine girmelerine müsaade etmez ve şüphe yok ki isabet eder.

Dünyanın en zengin adamı her sabah şafakla uyanır. Fakat yatağından sıçrayıp, çıngıraklı saatini susturmaz. Onu uykusundan uyandırmağa memur olan bir musiki heyeti vardır. Ve bunlar musiki çaldıkları sırada Nizam da uykudan uyanır ve ilk iş olarak abdest alır, sonra seccadesini yayar ve namazını kılar, dualarını eder, kalbinin bütün iştiyaklarını dualarına sığdırır ve güneş Haydarabat ufuklarında yükselirken seccadesinin başından kalkar.

Vazifeleri kendi giyimiyle meşgul olmak olan dört adamı vardır ve bunlardan herbiri Nizam Hazretlerinin elbiselerinden bir kısmı ile meşgul olur. Meselâ içlerinden biri yalnız pantolon mütehassısıdır. Bu adam, Nizamın meselâ gömleği ile meşgul olmağa davet edilirse kendine hakaret edildiğine zahip olur. Ve bu adam Nizam Hazretlerinin pantolonunu giydirdikten sonra ertesi sabaha kadar istirahat etmek hakkını haizdir.

Nizam, mutlak bir hükümdardır ve on beş milyon tebea üzerinde her hükmü yürüyen bir adamdır. Avamın birçoğu onu gördükleri zaman derhal secde ederler ve onun geçmesini beklerler.

Her sabah muattar sularla yıkanan Nizam, dişlerini yıkamak için macun kullanmaz, misvak kullanır ve kahvaltısını ancak uyandıktan dört saat sonra tenavül eder. Onun kahvaltısı bir nevi kuşluk yemeğidir. Nizam kajı ve veya çay içmez, bütün içkisi süt ve sudur.

Kahvaltısını altın tabak ve çanaklar içinde tenavül eden Nizam, yığın yığın yemek çeşitleriyle karşılaşır. Ona muhtelif çorbalar, kaynatılmış, yarım kaynatılmış, tereyağlına kırılmış yumurtalar takdim edilir, en nadir kuşlar onun için tutulur ve etleri ona sunulur.

Âdeti, beyaz ipekten yapılma, altın sırma ile işlenmiş bir ceket giymektir. Boynunun etrafına inci ve elmas dizileri geçirir. Maamafih onun herkes ortasında siyah ve lekeli bir elbise ile görüldüğü de olur.

Vazifesi Nizamı traş etmekten ibaret olan berberi de bulunmakla beraber nice nice defalar saçını taramadan ve sakalını traş etmeden herkesin ortasına karıştığı görülür.

Haydarabat Nizamının Öyle birtakım sandalyeleri, divanları, arabaları, hattâ topları vardır ki halis altından dökülmüştür ve zümrütlerle, yakutlarla işlenmiştir. Bu altından toplarla gülle atmağa imkân bulunmadığı gayet tabiîdir. Çünkü çok yumuşaktırlar, fakat bunlar ziyaretçiler üzerinde kuvvetli bir tesir bırakmaktadır.

Nizamın bütün bu serveti nereden mi topladığım merak ediyorsunuz? Anlatayım. Bir kere bunun büyük bir kısmı, dünyanın en meşhur mücevherlerini çıkaran Goikonda madenlerinden çıkmıştır. İngiliz prenseslerinden Mary’nin kullanmakta olduğu“Kûhi Nur,, gibi büyük ve parlak elmas burada bulunmuştu. Bir sürü kanlı hâdiselere sebep olduğu söylenen Hope elmasıbüyüklüyle şöhret bulan ve Büyük Katerina’nın hâkimiyet asasınıtezyin eden Orloff elması da buradan çıkmıştı.

Nizam bu inanılmaz servete sahip olmakla beraber, yarım da düşünür ve tutumlu davranır bir adamdır. Meselâ büyük ziyafetler vermekle beraber misafirlerin de nakdî kıymeti haiz hediyeler getirmeleri de beklenir. Ara sıra beş yüz misafiri ağırlayan Nizamın adam basma on dolarlık hediye alırsa neticenin, ne tutacağınıhesaplayabilirsiniz.

Nizam, alışveriş için çarşıya muntazaman çıkar, yiyeceği şeyleri tadar. Ve her ne zaman bir şeyi beğenirse, mahallî âdet, onun kendisine bedava hediye edilmesini icap ettirir. Onun için Nizam çarşıdan geri döndüğü zaman yığın yığın hizmetçiler, bir para bile sarfına lüzum bırakmayan denk denk eşya ile dönerler. Kendisibazen bu şeyleri dostlarına gönderir, fakat herşeyin sapından değerini gösteren bir etiket sarkar ve o dost da bu şeyi kabul etmek şükranını bedelini ödeyerek ifa eder.

On iki sene evvel Nizam şiir divanını neşredeceğini ilân etti. Ucuz nüshaların bedeli yirmi dolar, çok nefis tabolunan nüshalarsa yüz dolar mukabilinde satılacaktı. Haydarabat aristokratlarından hiçbiri bu şahane eseri almaktan imtina etmediği için, kitabın intişarından evvel bile bütün nüshaları tükenmişti. Fakat seneler geçtiği halde eser intişar etmedi ve paralar da sahiplerine iade olunmadı.

Nizam mükemmel. İngilizce konuşur, filler sırtına binerek kaplanlar avlar, kulaklarına küpe takar ve aziz karısına cep harçlığı olarak her ay iki yüz dolar verir. Kendisi ise somyasız bir yatakta yatar.

Bu yazı 1940 yılında yazıldı. DEVAMINI BURADAN OKUYUN

Kaynak: Dale Carnegie, Meşhur Adamların Meçhul Tarafları,Trc: Ömer Rıza Doğrul, Muallim Ahmet Halit Kitabevi, 1940- İstanbul

Haydarabad nizam from ihramcizade

 Kaynak:http://ismailhakkialtuntas.com/2014/11/28/nizam-hayderabad/

40 ŞAHİT

Kadı Efendi’nin biri 40 altın rüşvet istemeye racon keser, usulünce verir mesajını davacıya:

-"Oğlum 40 şahit gerek sana!"

Davacı da o yolun yolcusu, yol-yordam bilir yani. Kırk dilimden oluşan bir tepsi baklava yaptırır, her dilimin altına bir altın koyar ve getirir mahkemeye. Mübaşir de uyanık, keser önünü:

-"Nereye? Bu nedir?"

-"Kadı Efendi’nin ağzı tatlansın diye getirdim, müsaade et, içeri götüreyim..."

-"Kadı Efendi meşgul şimdi, sen ver bana, ben sonra teslim ederim."

Davacı gider, mübaşir bir dilim yemek ister, bakar altında bir altın, onu alır, bir dilim, bir dilim daha, dört tane götürür... Tepsiyi şöyle bir sallar boşlukları doldurur, Kadı’ya götürüp teslim eder.

Duruşma günü gelir. Kadı der ki davacıya:

-"Evladım dört şahit noksan, onlar nerede?"

Mübaşir bakar ki foyası çıkacak, hemen atılır:

-"Kadı Efendi, şahitlerin dördü çok yaşlı ve hasta idi yukarıya sizin yanınıza çıkmaya zorlanıyorlardı, onların ifadesini ben aldım aşağıda."

-Haa tamam o zaman, der Kadı ve iş tatlıya bağlanır.

....

http://www.yenicaggazetesi.com.tr/hayganus-guzinin-altinlari-31876yy.htm

BİR KURDUN HİKAYESİ

Avcılar bir kurdu fena halde sıkıştırmıştır. Kurt ormanda oraya buraya

kaçmakta, ancak peşindeki avcıları bir türlü ekememektedir. Canini kurtarmak

için deli gibi koşarken bir köylüye rastlar. Köylü elinde yabasıyla

tarlasına girmektedir.

Kurt adamın önüne çöker ve yalvarmaya başlar: "Ey insan ne olur yardim et

bana, peşimdeki avcılardan kaçacak nefesim kalmadı, eğer sen yardim etmezsen

biraz sonra yakalayıp öldürecekler.

"Köylü bir an düşündükten sonra yanındaki boş çuvalı açar, kurda içine

girmesini söyler. Çuvalın ağzını bağlar, sırtına vurur ve yürümeye devam

eder. Birkaç dakika sonra da avcılara rastlar.

Avcılar köylüye bu civarda bir kurt görüp görmediğini sorarlar, köylü

"görmedim" der ve avcılar uzaklaşır. Avcıların iyice uzaklaştığından emin

olduktan sonra köylü sırtındaki torbayı indirir, ağzını açar, kurdu dışarı

salar. "Çok teşekkür ederim" der kurt, "Bana büyük bir iyilik yaptın"

"Önemli değil" der köylü ve tarlasına gitmek üzere yürümeye baslar.

"Bir dakika" diye seslenir kurt: Çok uzun zamandır bu avcılardan kaçıyorum,

çok bitkin düştüm, açım, kuvvetimi toplamam için bir şeyler yemem lazım ve

burada da senden başka yiyecek bir şey yok." Köylü şaşırır: "Olur mu, ben

senin hayatini kurtardım."

"Yapılan iyiliklerden, verilen hizmetlerden daha çabuk unutulan bir şey

yoktur" der kurt. "Ben de kendi çıkarım için senin iyiliğini unutmak ve seni

yemek zorundayım."

Bir süre tartıştıktan sonra, ormanda karşılarına çıkacak olan ilk üç kişiye

bu konuyu sormaya ve ona göre davranmaya karar verirler. Karşılarına önce

yaşlı bir kısrak çıkar.

"Ne vefası?" der kısrak, "Ben sahibime yıllarca hizmet ettim, arabasını

çektim, taylar doğurdum, gezdirdim. Ve yaşlanıp bir işe yaramadığımda beni

böylece kapıya koydu..."

Bir sıfır öne geçen kurt sevinirken bir köpeğe rastlarlar.

"Ben hizmetin değerini bilen bir efendi görmedim" der köpek, " yıllardır

sadakatle hizmet ederim sahibime koyunlarını korurum, yabancılara

saldırırım, ama o beni her gün tekmeler, sopayla vurur..."

Kurt köylüye döner, "İşte gördün" der. Köylü de son bir çabayla "Ama üç

diye konuşmuştuk, birine daha soralım , sonra beni ye" diye cevap verir.

Bu kez karşılarına bir tilki çıkar. Başlarından geçenleri, tartışmalarını

anlatırlar. Tilki hep nefret ettiği kurda bir oyun oynayacağı için

keyiflenir. "Her şeyi anladım da" der tilki "Bu küçücük torbaya sen nasıl

sığdın? " Kurt bir şeyler söyler, tilki inanmamış gibi yapar: "Gözümle

görmeden inanmam..."

İşin sonuna geldiğini düşünen kurt torbaya girer girmez, tilki köylüye

işaret eder ve köylü torbanın ağzını sıkıca bağlar. Köylü eline bir taş alır

ve "Beni yemeye kalktın ha nankör yaratık" diyerek torbanın içindeki kurdu

bir süre pataklar. Sonra tilkiye döner "Sana minnettarım beni bu kurttan

kurtardın " der. Tilki de "Benim için bir zevkti" diye cevap verir.

O an köylünün gözü tilkinin parlak kürküne takılır , bu kürkü satarsa

alacağı parayı düşünür ve hiç beklemeden elindeki taşı kafasına vurup

tilkiyi öldürür. Sonra da torbanın içindeki kurdu ayağıyla dürter:

"Haklıymışsın kurt, yapılan iyilikten daha çabuk unutulan bir şey yokmuş...

Türk Milletine Borcumuz Var

İdris Yamantürk
Türk Milletine Borcumuz Var

KÜLTÜREL GELİŞİM YÖNTEMİ

İNSAN KENDİSİNİ NASIL YETİŞTİREBİLİR?

OKUNMASI GEREKLİ KİTAPLAR